Slider

Zgodnie z art. 152 Kodeksu pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502, dalej: KP) pracownikowi przysługuje niezbywalne prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlopu wypoczynkowego. W pierwszym roku zatrudnienia rozpoczynający pracę uzyskuje prawo do cząstkowego wypoczynku z upływem każdego miesiąca pracy.

 

Musimy jednak pamiętać, że powyższe uprawnienie przysługuje zgodnie z art. 2 kodeksu pracy jedynie osobom posiadającym status pracownika, w więc zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

 

Powyższe przepisy nie dotyczą osób świadczących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych (umowa zlecenia, umowa o dzieło) czy też samo zatrudnionych prowadzących działalność gospodarczą.

Zgodnie z art. 153 § 1 pracownik rozpoczynający pierwszą pracę uzyskuje prawo do urlopu wypoczynkowego po upływie każdego miesiąca pracy. Jest to 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku (1/12 z 20 dni przysługujących pracownikowi w pierwszych 10 latach pracy).

 

Regulacja ta dotyczy tylko tego roku kalendarzowego, w którym osoba podejmuje pierwsze etatowe zatrudnienie w karierze.

U pracownika rozpoczynającego pracę, który ma prawo do 1/12 urlopu po każdym przepracowanym miesiącu, pojawiają się problemy z jego naliczaniem. Kodeks pracy posługuje się terminem miesiąca pracy (nie zaś miesiąca kalendarzowego), co oznacza 30 kolejnych dni.

W praktyce ma to takie znaczenie, że jeśli pracownik rozpoczął pracę pierwszego dnia miesiąca, urlop cząstkowy nabędzie ostatniego jego dnia, czyli albo 28/29, 30 lub 31, zależnie od liczby dni w miesiącu.

Gdy zaś rozpoczyna się pracę w trakcie miesiąca, urlop cząstkowy uzyska w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada temu, w którym rozpoczął się miesięczny okres pracy.

 

Wymiar urlopu wynosi 20 dni, jeśli pracownik przepracował krócej niż 10 lat oraz 26 dni, jeśli ma co najmniej 10 letni staż pracy. Do okresów zatrudnienia przy nabyciu uprawnień urlopowych zgodnie z art. 155 kodeksu pracy wlicza się także okresy nauki.

Ważnym jest, że okresów nauki nie sumuje się, czyli np. temu, kto najpierw ukończył liceum ogólnokształcące, a następnie szkołę wyższą, nie doliczy się łącznie 12 lat, a tylko okres studiów, czyli 8 lat.

 

Zawsze uwzględnia się liczbę lat odpowiadającą najwyższemu poziomowi wykształcenia, a więc tylko jeden okres nauki. Stażu pracy nie zwiększy też ukończenie np. dwóch kierunków studiów.

Może też się zdarzyć, że pracownik w trakcie roku kalendarzowego uzyska prawo do urlopu w wyższym wymiarze. Pracodawca ma wtedy obowiązek udzielić mu urlopu w wymiarze uzupełniającym.

 

Zawsze będzie on wynosił sześć dni, niezależnie od miesiąca, w którym pracownik nabył ten urlop. Jest to różnica między wymiarem najniższym 20 dni a maksymalnym 26 dniowym.

Urlop wypoczynkowy jest uprawnieniem każdego pracującego, należy przy tym jasno zaznaczyć, iż osoba z niego korzystająca nie może ponosić żadnych negatywnych konsekwencji z tego tytułu ze strony pracodawcy.

 

Dominik Tymuła

 

Pile of  red baggage on a tropical beach

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


Slider
Slider
Slider